187 - از خطبه‌هاى آن حضرت عليه السلام است ( كه در آن با اشارهء به زمان بعثت پيغمبر اكرم وصيت بتقوى و پرهيزكارى كرده و زشتيهاى دنيا را نموده و به اعمال شايسته پيش از رسيدن مرگ ترغيب فرموده ) : 1 خداوند حضرت رسول را مبعوث فرمود هنگاميكه نه نشانه‌اى بر پا بود ( فترت ما بين آخرين پيغمبر و آن حضرت مردم را از راه حقّ دور نموده ) و نه روشنائى نمايان ( شريعت حقهّ پنهان شده كسى از خدا پيروى نمى نمود ) و نه راه روشن آشكار ( همه در گمراهى و نادانى سرگردان بودند ، پس آن حضرت بشر را هدايت نموده و از بدبختى نجات داد ) . 2 بندگان خدا شما را بتقوى و اطاعت از خدا سفارش ميكنم ، و از دنيا بر حذر مى نمايم ، زيرا دنيا سراى كوچ كردن و جاى كدورت و ناخوشى است ، ساكن آن رونده و مقيم آن جدا شونده است ، اهل خود را به جنبش مى آورد و در كشاكش مى اندازد مانند جنبانيدن كشتى كه بادهاى سخت در ميان درياها آن را به حركت و اضطراب